Door Maarten Mulder
Lieve jongerejaars biologie, hier spreekt een nostalgicus. Iemand die zijn diplomaatje net binnen had voor de opleiding Biologie verhuisde naar het Sylviusgebouw. Ik vind het Sylvius maar een lelijk en naargeestig onderkomen. Een stoffige atoombunker zonder enige uitstraling. Een dyslecticus kan in de grote letters ‘SYLVIUS’ aan de zijkant een geslachtsziekte zien (om een redactielid vrijelijk te parafraseren). Aldus.
Nee, dan het Van der Klaauwlab aan de Sterrewachtlaan, dat tot twee jaar geleden nog trossen aan biologiestudenten en –docenten huisvestte. Een machtig pand, doordrenkt met sfeer, warmte en herinneringen. Ondanks alles vind ik het nog altijd doodzonde dat die prachtige plek is ingeruild voor die kille vesting waar geen meeuw op durft te flatsen.
Prijs
Tot mijn vreugde las ik laatst dat tijdens de Open Monumentendagen in Leiden dit Van der Klaauw een prijs heeft gewonnen. Via een publiekelijke stemming werd het lab tot ‘Jong Monument 2011′ verkozen. Hopelijk is de prijs een duwtje in de rug voor mijn geliefde oude faculteit, want ze is in verval. De bakstenen toren is momenteel, ondanks aandringen van de Stichting Industrieel Erfgoed Leiden, geen echt monument. Momenteel wordt ze bewoond door anti-krakers en jonge ondernemers, maar als het aan de gemeente, nota bene medeorganisator van de verkiezing, ligt wordt het pand vandaag nog gesloopt. Ze staat op kostbare grond en de wethouders zouden daar maar al te graag een slaatje uit willen slaan, via dure appartementen.
En dat terwijl de rest van de Sterrewachtlaan prima wordt opgeknapt. De Sterrenwacht is grondig gerestaureerd (om –godbetert- te gaan dienen als rechtenfaculteit, maar dat is een ander verhaal). De Hortus botanicus krijgt een flinke lap grond erbij, een zeer positieve ontwikkeling. Ondertussen staat het Van der Klaauw een beetje te verpieteren en te wachten op de sloopkogel. Zuur, maar het zij zo.
Van oud naar ouder
Een paar dagen geleden ontmoette ik een oudere heer, van net na de pensioengerechtigde leeftijd. Hij bleek biologie gestudeerd te hebben, hier in Leiden, in de jaren ’50. Tijdens zijn studie is dat o zo mooie Van Der Klaauwlab afgebouwd en in gebruik genomen. Dat horende kon ik een lichte twinkeling in de ogen moeilijk onderdrukken. Zijn blik was dof en stoïcijns. “Jammer dat de vorige faculteit plaats moest maken voor zulk een lelijk gebouw”, vond hij.
Ach ja. Verandering, het blijft iets betrekkelijks.

Beset redactie,
Ik heb een hele stapel Kameleons, met vele onderbrekingen daterend vanaf 1961. Vanwege de Grote Verhuizing in het Van Steenis Gebouw, moet ik van de collectie af en dacht, dat het iets voor het Kamelon Archief zou zijn. Af te halen op kamer B 124.
Mvg J.F. Veldkamp
Jaja, verandering gaat altijd gepaard met gemopper, wat zijn wij toch gewoonte dieren he?
Wij van het Kameleon zijn zeker benieuwd naar deze Kameleons. Het enige probleem we hebben minder archief ruimte beschikbaar dus we hebben al een hoop dubbele kameleons weg moeten doen. Dus ik vraag mij af: zijn het vooral oude kameleons of meer recente?